Namaz Hocasi ve Dini Bilgiler

Bu denize dalana,
Hacet değil bir gemi,
Gel gayret et bulmaya,
Bu sohbetle bu demi.

Dünyalığım yok diye,
Üzülerek gam yeme,
Maşukunu sevdinse,
Gider gönlünün gamı.

O maşuku bilseydin,
Sen de bir kez görseydin,
Bu öğüdü vermezdin,
Feda kılardın canı.

Bu aşk başıma benim,
Yine gelecek yine,
Aşkınla canım benim,
Kurban olacak yine.

Utanırım yaşımdan,
Aşkın gitmez başımdan,
Akan kanlı yaşımdan,
Âlem dolacak yine.

Âlemlerin sultanı,
Bize etti ihsanı,
Er veya geç bu canı,
Yine alacak yine.

Buralarda hiç duramam,
Dost katına varmadıkça.
Üzüntüden kurtulamam,
Dost yüzünü görmedikçe.

Eyyüb peygamber değilim,
Bunca derde sabredeyim,
Derdime bakıp yanayım,
Derman ele girmedikçe.

Yakub peygamber değilim,
Kurtlara haber salayım,
Ağlamaktan kör olayım,
Yusuf’umu bulmadıkça.

Beni hep ağlatan o yâre karşı,
Gönülden can veren dildara karşı.

Seherde uyanıp feryat ederim,
Sanırsın bülbülüm gülzara karşı.

Yunus gurbet elde kimsesiz kaldı,
Aşkı söyletiyor ağyara karşı.

Kelimeler:

Yâr: Tanıdık, sevgili
Ağyar: Yabancı
Dildar: Sevgili
Gülzar: Gül bahçesi

Kırdım, kırıldım,
Şu aşk yüzünden…
Boşa yoruldum,
Şu aşk yüzünden…

Hayale daldım,
Çaresiz kaldım,
Gayet bunaldım,
Şu aşk yüzünden…

Nasıl edeyim?
Nere gideyim?
Diyet ödeyim,
Şu aşk yüzünden…

Dün bana, bugün bana,
Her günüm düğün bana,
Düşte gelir ün bana,
İşitin şu halimi.

Pirin yüzünü gördüm,
Gönlümü ona verdim,
Dost bahçesine girdim,
Topladım güllerimi.

Dostun yüzü gül bana,
Sesi bir bülbül bana,
Yunus hayrandır ona,
Buldum artık erimi.

Denizleri içsem de,
Susuzluğum kanmaz hiç.
Engelleri geçsem de,
Gözüm yaşı dinmez hiç.

Gezsek bizim illeri,
Görsek sarı gülleri,
Bahçede bülbülleri,
Gülistanım solmaz hiç.

Gözümden yaş aksa da,
Evi barkı yıksa da,
Günde bin kez yaksa da,
Dosttan yüzüm dönmez hiç.

Dağlar ile, taşlar ile,
Çağırayım Mevlâm seni.
Seherlerde kuşlar ile,
Çağırayım Mevlâm seni.

Gökyüzünde İsa ile,
Tur dağında Musa ile,
Elindeki asa ile,
Çağırayım Mevlâm seni.

İsm-i azam okuyarak,
Günahları bırakarak,
Başıkabak, yalınayak,
Çağırayım Mevlâm seni.

Aşksızlara verme öğüt,
Öğüdünden alır değil.
Aşksız hayvan gibi olur,
Hayvan öğüt bilir değil.

Kara taşa su katılsa,
Elli sene kaynatılsa,
Karası silinmez asla,
Hünerli taş olur değil.

Yer altından sular çıkar,
Kimi soğuk kimi kaynar,
Cahil gönlü taştan beter,
Cahil yola gelir değil.

Varsa dinin imanın,
Hor görme âşıkları!
Gözdeleri cihanın,
Hor görme âşıkları!

Melekler gıpta eder,
Hepsi cennete gider,
Hiç biri olmaz heder,
Hor görme âşıkları!

Fahr-i âlem Mustafa,
Kalblere verir sefa,
İstersen ondan vefa,
Hor görme âşıkları!

Aşk söyletir hece hece,
Bana seni gerek seni.
Yanıyorum gündüz gece,
Bana seni gerek seni.

Ne varlığa sevinirim,
Ne yokluğa yerinirim,
Aşkın ile avunurum,
Bana seni gerek seni.

Aşkın beni öldürse de,
Deryalara daldırsa da,
İnci mercan buldursa da,
Bana seni gerek seni.

Hicretin 10. senesi, Rebiülevvel ayı. (Milâdî 631.)
Resûl-i Ekrem Efendimiz bu tarihte Hz. Halid bin Velid`i dört yüz mücahidle Yemen civarındaki Necran`da oturan Haris bin Ka`boğullarına gönderdi.(İbni Hişâm, Sîre, 4:239; İbni Sa`d, Tabakât 1:339; Taberî, 3:156)
Resûlullahın Halid bin Velid`e emri şöyleydi:”Onları üç gün İslâma dâvet et, icâbet ederlerse, gerekeni yap. Şayet icabet etmekten kaçınırlarsa onlarla savaş!”(İbni Hişâm, Sîre, 4:239; İbni Sa`d, Tabakât, 1:339)
Hz. Halid, emrindeki mücahidlerle Necran yakınına vardı. Bir kaç taraftan süvari elçiler göndererek Hâris bin Ka`boğullarını üç gün üst üste İslâmiyete dâvet etti. Necran halkı, sonunda dâvete icabet ederek Müslüman oldu.(İbni Hişâm, Sîre, 4:239; İbni Sa`d, Tabakât, 1:339; Taberî, 3:156)
Bunun üzerine Hz. Halid, İslâmın ahkâmını, mesuliyetlerini öğretmek üzere aralarında bir müddet kaldı. Sonra da durumu Resûl-i Ekrem Efendimize bir mektupla bildirdi. Mektubunda ne yapması gerektiğini soruyordu.
Resûl-i Ekrem Efendimiz (a.s.m.), Hz. Halid`in mektubuna şu cevabı yazıp gönderdi:
“Bismillahirrahmanirrahim. Resûlullah Muhammed`den Halid bin Velid`e:
“Allah`ın selâmı üzerine olsun! Senden [yaptığından> dolayı kendisinden başka ilâh bulunmayan Allah`a hamdederim! Elçinin getirdiği mektubunu aldım. Mektubunda, Hâris bin Ka`boğullarının karşı koymadan Müslüman olduklarını, tek ve ortağı olmayan Allah`a îmân ettiklerini, Muhammed`in Allah`ın kulu ve Resûlü olduğuna şehâdet getirdiklerini, Allah`ın onları doğru yola hidâyet ettiğini haber veriyorsun. Onları, Allah ve Resûlünün emirlerine göre hareket ettikleri takdirde, âhiret nimetleriyle müjdele! aykırı hareket ettikleri takdirde, âhiret azabının dehşetiyle korkut. Artık dön gel! Onların elçileri de seninle birlikte gelsin! Allah`ın selâmı, rahmet ve bereketi üzerine olsun.”(İbni Hişâm, Sîre, 4:239-240; Taberî, 156)